बाप्पा... हे दहा दिवस कसे संपले कळलंच नाही रे. मागच्या वर्षी तू गेलास त्याच दिवशी मनाशी पक्क ठरवलं होतं पुढच्या वर्षी तुझं जंगी स्वागत करायचं,राहून गेलेल्या सगळ्या गोष्टी करायच्या आणि या जीवनाच्या रहाटगाडग्यात पुढे चालू लागलो. यंदा तुझ्या आगमनाची चाहूल लागली ती थोडी मागील वर्षापेक्षा बरी कारण मागच्या वर्षी आम्हांला तुझ्या येण्याच्या निमित्ताने भागवता येणारी कोणतीच हौसमौज करता आली नव्हती संकटच तेवढं मोठं होतं जगावर पण यंदा तू आलास तेच ही महामारी दूर करून, आणि आम्ही सगळे सज्ज होतो तुझ्या स्वागतासाठी. मग काय आठ दिवस आधी तुझ्या मुर्तीची निवड,घरात तुझ्या भोवती आरास करण्यासाठी लागणारं सामान,मखराची तयारी, दुर्वांच्या जुड्या,हार फुलं,फळ,प्रसादाची तयारी, सकाळ संध्याकाळी आरती म्हणण्यासाठी आरतीच्या पुस्तकाची शोधाशोध तर घरातल्या बच्चे कंपनीला यंदातरी *संकष्टी पावावे* असं म्हणू नका रे पोरांनो असा बजावणारा आज्जीचा खणाखणीत आवाज, सगळं कसं उत्साहात सुरू झालं. तू यायच्या दिवशी तर कुणी सोवळ्यात,कुणी झब्बा कुरता,कुणी नवीन जीन्स तर कुणी नऊवारी,सहावारी,चुडीदार,वेगवेगळे दागदागिने पुरूषांची ड...